مقدمه
براساس شاخص های سازمان ملل و مؤسسه بین المللی مدیریت آب، ایران در آستانه قرار گرفتن در بحران شدید آبی است . در دهه گذشته به طور متوسط حدود ۶۹ درصد از کل آب تجدیدپذیر سالیانه مورد استفاده قرارگرفته است .ایران برای حفظ وضع موجود تا سال ۲۰۲۵ باید بتواند ۱۱۲ درصد به منابع آب قابل استحصال خود بیفزاید که این مقدار با توجه به امکانات و منابع آب موجود غیرممکن به نظر میرسد .این بدان معناست که حتی با بالاترین راندمان و بهره وری ممکن در مصرف آب،گروهی از کشورها برای تامین نیازهایشان آب کافی در اختیار نخواهند داشت.حدود ۲۵ درصد مردم جهان از جمله ایران مشمول این گروه هستند .آب تجدیدشونده کشور : حدود ۱۰۵ میلیارد مترمکعب است. بحران رو به گسترش کمآبی در استان زنجان بر بسیاری از جوان ب زندگی شهری تاثیر میگذارد. در روزهایی که همه نهادهای دولتی و غیردولتی مرتبط و درگیر با وضعیت بی آبی و کم ابی در استان و کل کشور هستند، فضای سبز شهری و شرکتها در شهرک های صنعتی و سایر سازمان ها یکی از گزینه هایی است که آبیاری آنها مورد بحث است. آبیاری فضای سبز در شهرک های صنعتی در ایام بحران کم آبی با چالش هایی مواجه شده .کمآبی میتواند فضای سبز محدود شهری و شهرک های صنعتی را در آینده دچار بحران و اندک فضای سبز را اسیر خشکسالی کند؛ اتفاقی که نیازمند مدیریت منابع آبی و مدیریت کاشت و آبیاری در شهرک های صنعتی زنجان است. در حال حاضر بعضی سطوح فضای سبز با آب خام، آبیاری میشود این در حالی است که بایداین پرسش که از چه زمانی آب آشامیدنی از چرخه آبیاری فضای سبز در کارخانه ها و شهرک های صنعتی استان زنجان حذف می شود پرداخت.